If I were to put meaning for Juvenile Delinquency, it's NEGLIGENCE.
This has been a cancer, not just for our home but for others as well, who terrorizes homes and streets alike.
It's a hot topic for now, because of the HAMOG BOYS, who victimize motorists both public and private. Their MO (modus operandi) is simple, someone will distract the driver or the passenger by opening doors of their opposite sides, while 1 or 2 of their cohorts are simply inching their way on the other side, waiting for the perfect timing to open the driver's or passenger's side door, and grab whatever they can put their hands to, hoping that it would be a valuable or a cash, on which they can sell or pawn in exchange for a RUGBY MONEY. So please lock your doors and roll up your windows, most especially if your caught in a bad traffic or hailed by a traffic light.
Our senate tribunal are inclined in amending the "JUVENILE DELINQUENCY LAW", am not an expert in terms of the homeland laws, but to my opinion, which am positive is close to the real deal, an age limit is set for one to be jailed if they have committed criminal acts, and those who failed to meet the required age will be put into a quasi-jail, wherein they will be counseled or whatever, in a nutshell, if you're under the legal age and you committed a crime, you will not be jailed.
Going back to my point of view, these prohibition is being looked at since, as per our government, JUVENILE DELINQUENT is up on the rise these past few weeks or months. Another argument is that, syndicates who's capital are these so called STREET TEENS are taking advantage of the law, since no one is put to jail, if they will be caught.
All of these are valid and intelligent ideas and arguments, but on my own opinion, you don't need to have an IQ of 1,000,000 to figure it out.
Like what I said, this is pure and simple negligence of those who brought them to this cruel world.
The Hamog boys and other thousands of street kids are treated like wild dogs, like litters of the breed, they are left out to make it on their own, parents don't give a shit if they will make it or not, they've done their part, get them in this tricky world.
Being a parent myself, it's sad to face this reality, that still they are parents who can afford to let this once adorable babies into a monster who will eventually will and currently victimize helpless people on the streets.
Having said that, like what my parents did, I would provide emotional, spiritual, physical and all the positive "-als" in the world, to my litters, so they would grow up a descent and responsible citizens of our nation, like their pedigrees.
I know a lot will say, most especially for our less fortunate brethren, that life is hard and they are born poor, blah-blah-blah banter excuses, but as the old Filipino saying goes, "HINDI MO KASALANAN KUNG PINANGANAK KANG MAHIRAP, PERO KASALANAN MO KUNG MAMATAY KANG MAHIRAP" so please, let's spare our children from this miserable state of mind, if we're born poor, let's find a way to make our lives easier, in a good and descent way that is, or better yet, if your too lazy to feed yourself, just let it be yourself.
I know this is a far fetched idea but it's doable, it's just a matter of which side your on.
Another point of view is that The Hamog boys are no different from brats who grew up in a posh subdivision, who drives 5 cars, and all they do is party day and night , and will curse violently if the food that is being served is cold as a dead seal, who terrorizes their parents, their maids, village/mall/parking lot guards, private and public motorists, and other beings whom they feel hassles their groove.
The only difference is that for the HAMOG boys a MANGO is a fruit while for the latter a MANGO is a brand.
But to some it up, they are both the same, NEGLECTED TEENS. Again, this is just my opinion.
Hope a day will come where we can enjoy our ride and have zero concerns for all intersection stops that someone will grab our stuffs from our unlocked doors and rolled down windows.
This will day will only come if all parents will provide enough love and care to their litters.
To our lawmakers/senators, good luck!
hayaan nyong ikwento ni master labo ang mga pangyayare at kaganapan sa buhay-buhay ni udubugdabugs ukol sa kanyang sariling pananaw at opinyon...
Lunes, Setyembre 12, 2011
Biyernes, Agosto 12, 2011
POC Director Col. Jeff Tamayo
Nakakatuwa naman si Director Jeff Tamayo ng POC, kase hindi pa sya nakuntento sa pag tawag ng AMPAO at MATATANDA na ang mga kampiyon nating mga mananagwan, eto na naman at binabanatan na naman nya ang mga huli, dahil ayon daw sa kanya, ang mga nakalaban daw ng mga Dragon Warriors naten ay mga baguhan, at kung ikukumpara daw sa kanila, ay walang binatbat.
Parang nilaban mo daw ang mga UAAP players kila Kobe Bryant, ganoon ang kanyang gustong palabasin.
Sir naman, anu ba ang gusto mong palabasin at panay ang banat mo sa mga taong nagbuhat ng bangko nateng mga pinoy at nagbigay ng karangalan? Anu ba ang ginawa nila sayo at parang gusto mo silang ibasura at itapon sa kangkungan inspite ng pagdala nila ng mga ginto sa pangalan ng Pilipinas?
Sir, favor lang, tigilan mo na hindi ka nakakatulong, kaya itigil mo na yang pagpuputak mo, para kang matandang nagpuputa (no pun intended).
Nakakalungot lang isipin na meron paring mga utak biyang katulad ni Director Jeff Tamayo na ang pagaasta ay isa sa mga cancer nating mga pinoy.
Sir maging thankful nalang tyo at ipagpasalamat naten ang pagbigay nila ng karangalan sa Pilipinas, pag hindi ka pa tumigil, papaluin na kita ng sagwan sa bibig mo. matae ka sana sa pantalon mo.
Parang nilaban mo daw ang mga UAAP players kila Kobe Bryant, ganoon ang kanyang gustong palabasin.
Sir naman, anu ba ang gusto mong palabasin at panay ang banat mo sa mga taong nagbuhat ng bangko nateng mga pinoy at nagbigay ng karangalan? Anu ba ang ginawa nila sayo at parang gusto mo silang ibasura at itapon sa kangkungan inspite ng pagdala nila ng mga ginto sa pangalan ng Pilipinas?
Sir, favor lang, tigilan mo na hindi ka nakakatulong, kaya itigil mo na yang pagpuputak mo, para kang matandang nagpuputa (no pun intended).
Nakakalungot lang isipin na meron paring mga utak biyang katulad ni Director Jeff Tamayo na ang pagaasta ay isa sa mga cancer nating mga pinoy.
Sir maging thankful nalang tyo at ipagpasalamat naten ang pagbigay nila ng karangalan sa Pilipinas, pag hindi ka pa tumigil, papaluin na kita ng sagwan sa bibig mo. matae ka sana sa pantalon mo.
Martes, Agosto 9, 2011
Dragon Warriors - Philippine Dragon Boat Team
Ipagpunyagi ang mga magigiting na mananagwang Pinoy na nag uwi ng 5 ginto at 2 pilak na medalya mula sa bansa ni Uncle Sam sa kakatapos lang na paligsahan sa pagsagwan.Nakakalungkot mang isipin, ayon sa PSC hindi sila maaring bigyan ng reward sa pag bigay ng karangalan sa bansang Pilipinas dahil hindi na sila maituturing na National Team.
Anak ng bakang dalaga, kahit pala maubos ang bayag mo sa kakasagwan para lang maipakita mo ang galing ng Pinoy, hindi parin sayo ibibigay ang kakapiranggot na pagkilala, dahil tinuring kang the prodigal son.
Ang galing ng PSC, hindi na kayo nasiyahan sa pag tanggal nyo sa kanila at pag alis ng suporta, hindi nyo pa sila bibigyan ng kunsuwelo de bobo manlang, muntik muntikan na nga silang hindi makasali dahil ayaw nyo silang bigyan ng pamasahe at suporta, kung walang nag sponsor sa kanila, malamang sa malamang, walang medalya at walang karangalan.
Sa mga magagaling na lider ng PSC, sana pag uwi ng ating mga magigiting na mananagwan wag kayong isakay sa kanilang dragon boat at ipasyal sa manila bay, tos pag asa kalagitnaan na, kayoy isa isang itapon at iiwanan, matae sana kayo sa mga pantalon nyo.
Sa ating DRAGON WARRIORS at sa mga atletang Pinoy na hindi nabibigyan ng kaukulang suporta at pagkilala, MARAMING MARAMING SALAMAT! MABUHAY ANG LAHING BROWN!
Biyernes, Agosto 5, 2011
Nuon at Ngayon
Nung bata ako, napakadaling maghanap ng kalaro, laki ako sa kalye ng lipton sa Filinvest.
Wala pang mga bahay sa amen, kaya tanaw na tanw mo kung may mga bata ng naglalaro sa kalye, kahit na limang kanto pa ang layo.
Pag nakita na ang mga kalaro, kakaripas na ako ng tagbo papunta sa umpukan para umpisahana ang paborito nameng laro, Agawan base.
Nung tumanda ng kaonte, iba na ang hilig ang pagtambay sa bahay bahay ng mga barkada para palihim na manunuod ng bold movies na kung saan wala pang peke, all-natural ika nga, at ang mga buhok sa katawan ng mga bida ay umaatikabo pa sa kapal, kasabay nito ang paligsahan nameng mag kakaibigan, ang unahan. (wink wink).
Konting taon pa ang lumipas ang pinagkakaabalahan na nameng mag babarkada ay ang palihim na pag hithit ng sigarilyo sa may tanke ng tubig ng barkada namen at ang pag inom ng alak na ang pulutan ay minsan siopao o kaya naman ay ang nagyeyelong monggo na ilang araw na ang tanda.
Kaonti pa, nagkalisensya na kameng lumabas at gumimik, patok na patok ang padis point sa antipolo, green hills, at timog. naging ugali din nameng mag uwi ng memorabilya kung saan kame mapunta. ash tray, coaster, pinggan, kutsara, tinidor, o kahit anong bagay na pwedeng ibulsa. meron pa kameng isang experience kung saan nakakuha kame ng mga chicks sa jaloux na ang akala ng lahat ay patok na patok ang mga itsura pero lahat at nawala ng sumikat na ang araw.
Lumipas ang maraming taon, ang iba nangibang bansa, ang iba nagka anak, nagka asawa, in short ang lahat ay may sari-sarili ng buhay, kasabay nito ay ang onti-onting pagkapatay ng aming pagkakakita-kita at pagsasama-sama.
Kung dati ay kaya kong tanawin ang layo ng limang kanto ngayon kahit ang kapit bahay namen ay hindi ko na matanaw.
Kung dati ang pag nuod ng bold ay mortal sin, wala na itong challenge dahil anytime pwedeng pwede na.
Kung dati ang pag inom at paninigarilyo ay dapat ilihim at nagbibigay ng ibang satispaksyon, ngayon ang tanging silbi nito ay ang pag tanggal ng kabwisitan sa buhay opisina.
Kung dati ang pag kikita-kita at pag gimik ng magkakasama ay napaka dali ngayon ay swertihan nalang.
Wala pang mga bahay sa amen, kaya tanaw na tanw mo kung may mga bata ng naglalaro sa kalye, kahit na limang kanto pa ang layo.
Pag nakita na ang mga kalaro, kakaripas na ako ng tagbo papunta sa umpukan para umpisahana ang paborito nameng laro, Agawan base.
Nung tumanda ng kaonte, iba na ang hilig ang pagtambay sa bahay bahay ng mga barkada para palihim na manunuod ng bold movies na kung saan wala pang peke, all-natural ika nga, at ang mga buhok sa katawan ng mga bida ay umaatikabo pa sa kapal, kasabay nito ang paligsahan nameng mag kakaibigan, ang unahan. (wink wink).
Konting taon pa ang lumipas ang pinagkakaabalahan na nameng mag babarkada ay ang palihim na pag hithit ng sigarilyo sa may tanke ng tubig ng barkada namen at ang pag inom ng alak na ang pulutan ay minsan siopao o kaya naman ay ang nagyeyelong monggo na ilang araw na ang tanda.
Kaonti pa, nagkalisensya na kameng lumabas at gumimik, patok na patok ang padis point sa antipolo, green hills, at timog. naging ugali din nameng mag uwi ng memorabilya kung saan kame mapunta. ash tray, coaster, pinggan, kutsara, tinidor, o kahit anong bagay na pwedeng ibulsa. meron pa kameng isang experience kung saan nakakuha kame ng mga chicks sa jaloux na ang akala ng lahat ay patok na patok ang mga itsura pero lahat at nawala ng sumikat na ang araw.
Lumipas ang maraming taon, ang iba nangibang bansa, ang iba nagka anak, nagka asawa, in short ang lahat ay may sari-sarili ng buhay, kasabay nito ay ang onti-onting pagkapatay ng aming pagkakakita-kita at pagsasama-sama.
Kung dati ay kaya kong tanawin ang layo ng limang kanto ngayon kahit ang kapit bahay namen ay hindi ko na matanaw.
Kung dati ang pag nuod ng bold ay mortal sin, wala na itong challenge dahil anytime pwedeng pwede na.
Kung dati ang pag inom at paninigarilyo ay dapat ilihim at nagbibigay ng ibang satispaksyon, ngayon ang tanging silbi nito ay ang pag tanggal ng kabwisitan sa buhay opisina.
Kung dati ang pag kikita-kita at pag gimik ng magkakasama ay napaka dali ngayon ay swertihan nalang.
Miyerkules, Agosto 3, 2011
What are the odds?
What are the odds? on my way home from work, no plans of drinking, ready to hit the sack and call it a day.
But LO and BEHOLD, on the marquee, NOLI AURILLO, after that everything changed.
Parked my car, ordered a beer and off to an awesome musical night with a legend.
And to make it even sweeter, CUBA LIBRE is served.
Now that's what I say WHAT ARE THE FREAKIN ODDS?
Am on my first weapon of choice. Cheers!!!
But LO and BEHOLD, on the marquee, NOLI AURILLO, after that everything changed.
Parked my car, ordered a beer and off to an awesome musical night with a legend.
And to make it even sweeter, CUBA LIBRE is served.
Now that's what I say WHAT ARE THE FREAKIN ODDS?
Am on my first weapon of choice. Cheers!!!
Huwebes, Hulyo 28, 2011
Ang tanging hiling
Isa lang ang aking hiling sa bukas na darating... Sabay-sabay kaming gigising sa isang umagang maningning...
Miyerkules, Hulyo 27, 2011
Tropical Banter
Happen to stumble on this awesome shit over the weekend in Olongapo. As shown on the picture, it's manned by none other than the legends Basti Artadi and Tirso Ripol. It's all about good, intelligent, rock on, hilarious, full of music bantering. You can watch it on your PC or download it on your IPOD and shit. This is one good shit and dont miss it our and go see for your self. happy bantering. Not for kids though, it has a lot profanities which makes the shit so good. Paps, must check it out, they have a lot of good covers of Neil Young and shit you'll enjoy it. here's the link - http://battleaxenetwork.com/tag/tropical-banter-2/
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)

