Martes, Nobyembre 1, 2011

Top 3 Katakot MooMoo... para sa akin...

Heto ang aking top 3 na listahan ng mga multo na hanggang sa maari ay hindi ko makita sa tanang buhay ko.
Hindi naman ako matatakuting tao, pero kung ang mga eto ang makikita ko e malamang matae ako sa pantalon ko.

3. MGA KILALANG NAMATAY SA SHITTING PARAAN. Gusto kong istress yung Kakilala, kase iba yung dating ng taong kakilala mo tapos namatay, at dadagdag pa duon ang paraan ng kanyang kamatayan. Nabundol, bunggo, nahulog, nasagasaan, binaril sa muka, tinaga sa ulo, sinaksak sa lalamuna, etc. siguro hindi ko lang makayanan iemagine yung hirap at sakit na dinanas nila sa pagkamatay, tapos ipapakita nila sayo yung hitsura nila nung silay namatay.











2. PARING NAKA ABITO NA WALANG ULO. Nakintal na to sa isip ko na hanggang sa ngayon ay aking dala-dala. Nuong kamey bata pa kase, merong mga ilang matatandang nagkwekwento ng kanilang karanasan ng multong ito. E sino ba naman ang hindi matrautraumang 10 taong gulang sa kwentong paring nagmimisa o naglalakas sa kalye ng walang ulo, at kung susuwerte ka, e meron pa syang mga kasamang nagsisimba.
















1. WHITE LADY. Ewan ko kung anong meron tong multo na to na sobrang kinakatakutan ko. Hindi ko rin marecall kung kailan at paanno ko nadevelop ang pagkatakot sa ganitong nilalang. Kahit sa sine o commercial o sa tv, pag white lady na ang lumalabas, hindi ko mapigilang ilipat ang pinapanuod. Pag eto ang magpapakita sakin, huwag naman sana, malayo pa lang ako sa kanya o sya sa akin, paulit-ulit na kong mahihimatay at matatae sa pantalon.

Miyerkules, Oktubre 26, 2011

ISANG PAG-GUNITA SA MGA ARAW NG PATAY

Napakarami ko ng narinig na kwentong kababalaghan at katatakutan, magmula sa kwentong probinsya hanggang sa kwentong ciudad.
Hayaan nyong magbigay ako ng bahagya (snippet) ng mga kwentong ito na para sa aking sariling opinyon ay mga legit na nakakatakot, ang mga iba ay kwentong aking mga kaibigan at kakilala, at ang iba naman ay sarili kong saksi.

Story # 1
Kwento ito ng barkada kong si Paulo Torres nung syay asa high school palang sa Don Bosco, ayon sa aking rekoleksyon, isang araw sa oras ng uwian sa hapon habang nagaantay sa mga sundo, ang mga magbabarkadang lalaki ay napagtripang maglaro ng spirt of the glass, sa hindi inaasahang pagkakataon, isa sa mga barkada nya ang sinapian di umano ng ispiritong ka nilang nakausap, ang mga sumusunod na pagkakataon ay makapanindig balahibo.
Ayon sa kanya, ang barkada nyang teen-ager na nasaniban at that time ay nagmukang matanda at sa bawat dinadaan nya ay natutumba ang mga silya na para bang merong ispiritong nagtataboy, at nagsasaad ng wikang hindi nila maintindihan.
Sa takot, tinawag nila si manong guard, na sya naman tumawag sa mga magulang nila para ipaalam ang nangyare, ang isa sa mga magulang ay dinala sila sa manggagamot sa may bandang santa mesa, ayon sa pagkwento nya, isang Alemang sundalo daw ang sumanib sa kanilang kaibigan, ilang taon din daw syang gumagamit ng banyo ng nakabukas ang pinto at ilaw, gayon din ng pagtulog sa kwarto ng kanyang magulang.

Story # 2
Kwento ito ng barkada kong si Atty. Renato Paraiso, ayon sa kanya, kasama ang kanyang mga college friends, sila'y nagbalak na mag group study sa isang lumang bahay sa may new manila, syempre sa ganyang panahon, lahat ay mapusok sa pag subok sa mga bagay na mistulang bawal.
Habang sila'y nagiinom, napagtripan din nilang mag laro ng spirit of the glass, ayon sa iba, marami ang naging skeptic nuong naglaro sila, pero lahat ay tumahimik ng umandar ang baso sa sariling kusa.
Sa hindi maipaliwanag na pagkakataon, lumagpas ang baso sa lamesang nilalaruan at nabasag sa sahig, lahat ay nagimbal at natahimik, ang akala nila ayos na ang lahat, pero makalipas ang ilang minuto, nagulat ang lahat ng narinig nilang sumigaw ang isa nilang kaklase na nauna ng natulog ng nagiisa, sa mga isang kwarto sa ikalawang bahagi ng bahay.
Lahat ay tumakbo papuntang hagdanan, lahat ay nahinto at nagimbal sa nasaksihan, ang kanilang kaklaseng babae at bumababa sa hagdan ng nakaliyad.
Ayon sa kanyang kwento, mahirap kong idescribe sa tagalog kaya sa english ko nalang,  she went down the stairs in a bent position, the only part of her body that's in normal postion when someone's going down in a plight of stairs is from knee down, everything is bent.
Dahil sa panic, tumawag sila ng pulis, habang nirerestrain daw nila ang kanilang kaklaseng babae sa upuan, pumasok daw ang tinawag na pulis sa bahay ay kinausap ang sinasanibang babae.
'ANONG KAGULUHAN TO?' patanong na sigaw ng pulis, 'NAG DRUDRUGS BA KAYO?' madaling sundot ng mamang pulis.
Daglian daw sumagot ang kaklaseng sinaniban sa pulis, at lahat ng nakarinig sa boses ay natakot, dahil nagboses lalaki daw ito, pero ang kagimbal-gimbal ay ang mga binatawang salita nito.
'PUTANG INA MO! MORTAL KA LANG! WALA KANG MAGAGAWA DITO!'
Dali-dalian daw lumabas ang pulis at sa kanyang pagbalik, ay pari na ang kanyang bit-bit, para paalisin ang sumanib sa dalaga.

Story # 3 (personal experience)
Nataon ng nakaburol ang kamamatay lang na kapatid ng barkada ko ay sya ring birthday ko, dahil kitang kita ko ang lungkot sa mga mata ng barkada ko, niyaya ko itong lumabas muna at uminom kahit mga 2 bote lang beer sa di kalayuang gimikan (timog).
Kasama ang ilang barkada, kami'y nagtungo sa tambayan nameng mga magbabarkada sa timog, na sarado na ngayon (dencio's tabi ng gerry's grill).
Makailang bote pa lang kame ay tinawagan na ang barakada ko at pinapapabalik na sya sa burulan, ang ilan ay naiwan, at nagpasya kameng ihatid sya sa burulan, kasama ang 3 pang barkada ko.
Dalawa sa mga ito ay idrodrop off namen sa may BIG SHOT ang sikat na bilyaran sa may bandang delta, nuong pababa na sila, sa hindi maipaliwanag na pagkakataon, nagrebulusyon ng mag isa ang oto, na animoy merong umapaak sa selinyador nito.
Sa akalang itoy naipit lang, bumaba ako ng sasakyan at binuksan ang hood para tingnan kung merong naipit o anu man.
Mejo matagal na akong nagmamaneho at mejo may alam naman ako sa makina, at ayon sa aking sariling kakayahan, kung maiipit man ang selinyador itoy tutuloy tuloy at hindi paputol putol na parang merong umaapak.
Pinatay ko ang makina at nakiusap ng tahimik sa kapatid ng barkada ko na tigilan na ang panankot at ihahatid ko na ang kuya nya, kasunod ng isang matimtim na Our Father.
Nung pag andar ko sa oto ay back to normal na ito, mula bigshot hanggang araneta ave, lahat ng sakay ng oto ay tahimik, walang naguusap at walang nagkwekwento.
Pag dating namen sa burulan, ay agad akong dumirecho sa kabaong at nagalay ng maikling dasal at humingi ng tawad sa nakaburol, at nakiusap na rin na wag kaming takutin sa pagbalik, kase ang usapan, ihahatid lang namen ang barkada ko tapos babalik kame sa inuman para kunin ang mga natitirang barkada.
Pagbalik, lahat ng bintana ay bukas, ang radyo ay nasa full volume, at ang rearview mirror ay nakababa.
Pagtapos ikwento lahat sa barkada ang nangyare at nakabalik na sa burulan, naikwento ng barkada ko, habang sariling nagrerebulusyon ang oto ay asa loob nya ito, para bang merong mabigat na bagay, na animoy taong nakayakap sa kanya para hindi sya makakilos, dahilan na rin ng hindi nya pagbaba sa oto, ng lahat kame ay bumaba para tingnan kung ano ang sira.

Story # 4 (personal experience)
Habang kame ng asawa ko ay nag vivideo call sa SKYPE, dalawang beses kong nakita ang namayapang kambal ng aking biyenan, si tita ising, na dumaan sa likod ng asawa ko papunta sa isa sa mga kwarto ng bahay nila sa Olongapo. Nuong una, ang buong akala ko lang ay namalikmata lang ako, pero sa pangalawang pagkakataong pagdaan nya, para bang bahagya syang tumigil para akoy lingunin at tingnan.
Dali-dali kong inutusan ang asawa kong bumaba at iwan ang computer ng walang tanong-tanong, dahil alam ko naman kung gaano ka praning ang asawa ko pagdating sa mga ganitong bagay.
Marahil ay nagpaalala lang si tita ising dahil, matagal tagal na din kameng hindi nakapag alay ng dasal at nakadalaw sa kanyang pundot, kaya nuong pag uwi ko, walang alinlangan sya kagad ang una sa listahan kong gagawin sa Olongapo.

Story # 5
Kwento ito ng aking Lolo nung syay nabubuhay pa, dahil sa probinsya ito nakabase, at usung uso rito ang carpool sa lumang jeep, kung merong mga pupuntahang piyesta, kasal, burol, etc sa mga mejo kalayuang barangay sa probinsya namen.
Ayon sa aking pagkakatanda sa kwento, hindi ko matandaan kung pauwi na o papunta palang sila sa isang okasyon na kung saan dadaan sila sa aming lumang simenteryo.
Habang tinatahak nila ang daan, meron daw pumara sa kanilang mamang nakabarong na nakiusap na makikisabay.
Marahil na rin siguro dati ay hindi pa uso ang holdapan o kung anu mang mga masasamang pangyayre ngayon, lahat ay pumayag na makisiksik ang pobreng matanda, at along the way naman ang pupuntahan ng matanda.
Pero laking gulat ng lahat nung sumakay ang matanda  ay nagsimulang mahirapan ang jeep na umarangkada na para bang meron itong limang libong taong sakay, nagtaka ang lahat pero hindi nila ito pinansin.
Pagkalakpas daw ng lumang simenteryo, hindi ko na rin matandaan kung ang matandang nakisabay o isa sa mga kasama nila ang nagpahinto sa sasakyan para umuhi, sa gulat ng lahat, bigla nalang daw nawala ang matandang nakisabay, at sa kanilang pag andar, tilay nawala din ang mabigat na sakay ng kanilang sasakyan.

Story # 6 (personal experience)
Nuong kame ay mga binata pa, ako at ang aking barkada ay nakatsamabang makagoyo ng kainumang babae gamit ang txt sa tv. (hindi ko na alam yung tawag duon)
Pagtapos sunduin, ay naisetup na ang aming session, sa kalagitnaan ng masarap na kwento, biglang natahimik ang barkada kong lalake habang nakatitingin sa badang likuran ng isa sa mga kainuman nameng bagong barkada.
Biglang tinanong ng barkada ko ang babae, 'may kilala ka bang lalake, na ang gupit ay parang kay aguinaldo, tapos malaki ang katawan, at mejo mauban-uban na ang buhok?'
Sumagot ang babae na punong puno ng pagtataka sa narinig, 'OO, close ko sya, sya yung tumayong tatay ko, Uncle ko, pero kamamtay nya lang last week, na disgrasya, paano mo nalaman?'
Balik na tanong nito sa barkada ko, 'kanina pa sya nakatayo sa likod mo e', kasing bilis ng pagsagot ng barkada ko sa tanong ng dalaga ang syang pag takbo ko sa labas ng bahay nila.
Ay ending, hindi na namen tinapos ang inuman ay inihatid ang bagong kaibigan sa kanilang tahanan habang itoy humahangos sa iyak.

Story # 6 (may ugnay sa Story # 3)
Isa na lang sa mga barkada ko ang hindi pa nakakapunta sa burol ng kapatid ng barkada namen, ayon sa kanya, half-hearted syang magpunta dahil na rin sa takot at denial sa masamang balita.
Isang gabi, syang nanaginip na dinalaw  ng namatay na kakilala, kinabukasan syay nagpunta sa burol, lahat ay nagulat dahil very vocal sya sa hindi pagpunta sa burol.
Bago ito lumapit sa kabaong, kinuwento nya muna sa lahat ang dahilan kung bakit sya biglang napapunta sa burol, dahil sobrang colorful ang barkada nameng ito, lahat ng nagnyare sa panaginip ay kanyang dinatalye, mula sa hitsura hanggang sa suot ng namayapa.
Lahat ay natahimik pagtapos ng kanyang kwento at inutusang puntahan na ang nakaburol, sya'y nagtaka kung bakit tila lahat at natakot sa kanyang kwento.
Nung kanyang lapitan ang nakaburol ay iba ang histura nito, di hamak na mas maayos kesa sa kanyang panaginip.
Sa kanyang pag balik, tinanong kame kung bakit kame natakot nung idinatalye nya ang kanyang panaginip.
Sumagot ang kapatid ng namayapa na ang lahat ng kanyang nakita sa panaginip ay ang dating itsura ng kanyang kapatid, bago ito muling ayusan ilang oras lang nakakalipas.
Sa pagkakataong yun, ay ilang linggong hindi natulog ng magisa ang barkada ko sa kanilang bahay o kung wala mang mahatak na samahan syang matulog ay sa ibang kaibigan o kakilala sya nakikitulog.



(ang mga nabanggit na istorya ay hango sa saling dila at sariling experience ng may akda, maaring ang mga saling dila ay tutuong naganap o gawa-gawa lang ng malikot at malikhaing pagiisip, pero isa lang ang sigurado, ang mga istoryang kasama ang may akda ay hindi gawa ng malikot at malikhaing isip)

Biyernes, Oktubre 21, 2011

Deads na si Lolo (Moammar Gaddafi)

Hindi ko alam kung matutuwa ako o malulungkot sa balitang pagkasawi ni Moammar Gaddafi nitong nakaraang araw/oras lang.

Natutuwa kase, si erpats ay sa Libya ang kanyang trabaho, at halos maubusan ng buhok sa kili-kili ang tatay ko ng nagsimulang magiyera duon dahil after 21 years of working there, he haven't got his severence (sana tama) pay, in common tongue, retirement pay.
Pero nung pumutok ang balita, dahan-dahang lumilinaw ang posibilidad ng kanyang pagbalik, kasama na rin ang pag asang kanyang malalasap ang kanyang pinagpaguran at pinaghirapan.

Nalulungkot dahil isang buhay nanaman ang nakitil, pero hindi ko sila masisi marahil ay matindi talaga ang sigalot na idinulot ni Gaddafi nung sya'y namumuno, pero kung ako lang ang masusunod, naway binulok nalang sya sa bilangguan o iniwan sa antartika para manirahan, parang yung ginawa sa dating dictador na si Macoy.

At the end of the day, basta ang importante sa akin/amen, kesho buhay o patay si ginoong Gaddafi, e makuha ng tatay ko ang nararapat sa kanya, para maenjoy naman nila ng nanay ko ang kanilang mahabang pagsasakripisyo at pagtyatyaga para mabigyan kameng mag anak ng isang masagana at maunlad na pamumuhay.

Miyerkules, Oktubre 19, 2011

Balita (death toll rises up to 28 in Basilan ambush)

***an excerpt from Gloc-9's song Balita***

Duul mga kaigsuunan ugpaminaw kamo Duna koy dala nga mga balita gikan sa banwa ko Gusto ko nga ipahibalo ang mga istorya Na naga gahitabo sa banwa gisaad na to.

Mga bakal na dumudura ng apoy at ng tingga Tangan-tangan at balot ng kasuotang pandigma Bakit di mapagtugma ang mayaman at dukha Sa pananaw ang kapalit ay hapis at pagluluksa Pare-parehong sundalo muslim man o kristyano Ilan man ang masawi di mo alam kung sino ang panalo Walang panalo dahil sa huli tayo ang talo Pinoy ang nasa ataul na sinarado Yan ba talaga ang sumpa dito sa lupang pinangako Respeto't pagmamahal ay pilit na tinatago Lawin hindi maka dapo may pakpak na limitado At naka kulong sa seldang may walang susing kandado Kaylan kaya matatapos ang pag agos ng dugo At ang kapayapaan mahawakan ng buong buo Yan ba ang kwento o tanong na pilit na humahawi Sa bawat taong bahagi ng watawat na hinapi

Lapit mga kababayan at makinig kayo Ako'y may daladalang balita galing sa bayan ko Nais kong ipamahagi ang mga kwento At mga pangyayaring nagaganap sa lupang pinangako.

(NAWAY SUMAPIT ANG UMAGA NA TULULYAN NG ITAKWIL ANG MARAHAS NA PAKIKIBAKA NG MGA KAPATID NATING MUSLIM AT KRISTIANO, DAHIL SA HULI, ANG MGA HUMIHINTO SA PAGHINGA AY KAPWA DIN NATING KAYUMANGGI. Insha'Allah. Alhamdulilah)

Martes, Oktubre 18, 2011

FRIENDSTER (a father's search of a father) last installment

Pards nakay kuya Roy na daw yung mga picture na naitago nya. anytime daw pwede kayo mag punta duon para tingnan yung mga pictures. basta itext mo lang daw sya kung kailan para makapaghanda daw sila. salamat. Roel

'Honey, anu sa tingin mo?' tanong ni Ben sa asawa.
'Pumunta na tayo, para hindi na tayo nag iisip, kase mahirap din e, torture lang sa aten.
e paano kung sila na nga ang hinahanap naten, db?' balik ni Eva sa asawa.
Nagisip ng malalim si Ben sa mga inatas ng asawa, paano nga kung sila na ang hinihintay ko ng limangput-apat na taon.

Sige pards, paguusapan pa nameng mag asawa, sasabihan nalang namen si Roy kung pupunta kame, maghahanap din kame ng mga litratong ipapakita sa kanya. salamat ng marami. Ben.

Napakagat sa labi si Ben sabay ng pagpindot ng sent button sa friendster.

'Tay meron ditong picture mo kasama sila Papa yung nakatayo ka sa lamesa nung bata ka, siguro mga 3 or 4 years old ka nito. dalhin naten baka sakale.' banggit ni Eva sa asawa.
'Sige, dalhin mo na lahat ng mga pictures, puntahan na naten wala naman sigurong masama.' sagot ni Ben.
'Nay, nasayo naman yung number ni Roy diba, tawagan naten bukas na tayo magpunta.' mabilis na saad ni Ben.

'Hello, Pwede ko ho bang makausap si Roy Mano?' sambit ni Ben sa telepono, na halaatang kinakabahan.
'Eto nga ho, sino ba ito?' mabilis na sagot ni Roy.
'Si Benjamin Halos po, yung nabanggit ni Roel sa telepono?' mabilis na saad ni Ben.
'Pwede po ba kayo bukas? kase po balak sana naming makipag tagpo sa inyo para...' mejo nautal si Ben sa pananalita marahil ay sa hirap nading ipaliwanag ang gustong sabihin.
'Ah! OO! sige, tamang tama kakahatid lang dito ng mga litrato, mga anong oras ho kaya kayo makakarating dito bukas?' masiglang tugon ni Roy.
'Mga tanghali ho siguro, malapit lang naman ho kame, kokontakin ko nalang ho kayo pag malapit na kame, salamat ho.' balik ni Ben sa kausap.
'O sya sige, dito na din kayo mananghalian, tamang tama may mga isdang dala dito galing probinsya.' sagot ni Roy.

Halatang kabado si Ben pag tapos makipag usap kay Roy, sya ay niyapos ng asawa para tulungang mapawi ang pagkakaba nito.
'Honey, ok lang, wag ka ng kabahan, kahit naman hindi sila yung mga hinahanap naten, at least madaragdagan ang mga kakilala naten. Malay mo pag retiro mo, pag nag tour tayo sa america, meron tayong libreng matutuluyan.' biro ng asawa sabay halik.

'Asa Torres na tyo honey, anong number yung bahay?' tanong ni Ben sa asawa habang dahan-dahang binabaybay ang kalye.
'82' mabilis na sagot ni Eva.
'67, 83, 87, ayun 82' saad ni Ben, sabay parada sa gilid ng ginagawang bahay.
'Ready ka na?' saad ni Eva sa asawa.
'Tao po?' sabay katok ni Ben sa bakal na gate.
'Sino po sila?' tanong ng lalaking nagbukas ng gate para sa kanila.
'Si Ben Halos po, anjan po ba si Roy Mano?' mabilis na sagot ni Ben sa binata.
'Ay kayo po yung inaasahan ni Tatay, pasok po, ako nga po pala si Ryan, anak ni Roy' sabay abot ng kamay ni Ben para mag mano.
Sa hindi maipaliwanag na pagkakataon, ay tila napakagaan ng loob ni Ben sa binata, kinabahan ito at sabay isip ng ito kaya yung lukso ng dugo?
'Si Eva pala asawa ko.' pakilala ni Ben sa bagong kilalang binata.
'Good afternoon po.' magalang na tugon ni Ryan sabay mano.
'Tay! andito na po sila!' sigaw ni Ryan sa tatay na halatang abalang abala sa pagpreprepare ng lamesa sa pananghalian.
'Halikayo, pasok' nakangiting pag anyaya ni Roy sa mga bisita.
'Magandang tanghali po' saad ng magasawa.
'Ay tara na kumain na tayo para hindi lumamig ang sabaw, masarap magluto ng sinigang yang si Ryan.' saad ng mejo may edad ng si Roy.

Habang nagsasalo sa pananghalian ang sila Ben at Roy, hindi matapos tapos ang palitan ng kwentuhan at palitan ng mga tila nagkakakabit kabit na pangyayari sa mga buhay nila.

'Yung biological mother ko po e nag aral sa maynila ng pag-guguro, tapos nung grumadweyt, ang kwento ho sa akin ng kinalakihan kong tatay ay nagturo sa malayo, tapos yun po pag uwi nya sa probinsya namen e ako na po yung bitbit pero walang asawa.' maikling kwento ni Ben.

'Ang daddy kase nung araw ay self supporting din dito sa maynila, nagtataxi driver para matustusan ang pagaaral, at sa kalookan sya tumira kasama ng bunso nyang kapatid.' sagot ni Roy sa kwento ni Ben.

'Ayun nga kase ang daddy mula nuon pa ay mahilig ng mang chicks, at merong isang pagkakataon na nasaksihan ko silang nagaaway ng nanay ko nun dahil nga sa isang batang lalaking, kapatid namen na hindi namen nakita, at yuon nga ay yung hinahanap nameng magkakapatid.' dugtong ni Roy sa kwento.

'Di pa po nasabe nyong sa kalookan tumira si Daddy?' tanong ni Eva kay Roy.
'Oo, bakit?' balik ni Roy.
'Kase po nung nahanap namen yung mga kapatid ni Ben sa mother side, e nabanggit din nila na sa kalookan tumira si Mamang Norma, yun po yung nanay ni Ben, bago ito umuwi ng probinsya, baka po parehas sila ng bahay na tinutuluyan.' saad ni Eva.
'Maari.' balik ni Roy.

'Andito po pala yung mga litrato nameng nahalungkat sa amen.' sabay abot ni Eva ng mga litrato sa matanda.
'Ryan, kunin mo nga yung plastik jan sa kwarto, yung mga litrato.' utos ni Roy sa binatang anak.

Tahimik na pinagmamasdan ni Ben at Eva ang matanda sa pag pinta sa mga bungkos ng litrato, minsan tumatango ito at para bang nagiisip na para bang may inaalala sa utak, sabay lipat ng litrato isa-isa.
Napatigil ang matanda sa isang litratong sa bungkos at napatingin kay Ben, sa hindi maipaliwanag na pagkakataon, bahagyang napatigil si Ben sa paghinga dahil sa pagkakatitig ni Roy sa kanya.

Tumayo ang matanda at lumapit kay Ben bitbit ang nagiisang litratong dahilan para ito ay mapatigil sa pag sisipat sa bungkos ng litrato.
Habang papalapit si Roy kay Ben ay halatang merong namumuong butil ng luha sa gilid ng matanda, sabay kuha sa walet at dukot sa tagong parte nito.
Lalong kinabahan si Ben at Eva sa nasaksihan, ang dinukot ng matanda ay isang lumang kaprisong litrato na merong malabong sulat sa likod.
Ipinagtabi ni Roy ang litratong galing sa bungkos na dala nila Ben at sa litratong galing sa kanyang walet.

'Napakatagal kong hinintay ang pagkakataong ito, sampong taon ako nun nung inutusan ako ng nanay ko na sunugin ang sobreng naging dahilan ng pag aaway ng aking magulang, kasama sa sulat ay ang litratong ito, hindi ko maipaliwanag nuon pero merong nag utos sa akin na wag kong isama ang litrato sa susunugin. hindi ko alam na ang dahilan pala nito ay ang pagkakataong ito.' hindi na napigilan ni Roy ang pagtulo ng luha sabay yakap kay Ben.
'Ang tagal ka nameng hinanap Alex, salamat naman sa Diyos at nakita ka nanamen, salamat sa Diyos.' pahayag ni Roy habang niyayapos ang nakababatang kapatid.

Lumuha si Eva sa nakita, sa pagyakap kase ni Roy kay Ben ay tumambad sa kanya ang litratong tangan-tangang nito, sa kanan ay ang litrato ni Ben na kasama nya ang magulang habang nakatungtong sa maliit na bangko, at sa kaliwa naman ay ang kawangis na litrato ni Ben na nakatungtong sa mumunting banko pero dito ay wala syang kasama.

Mag-gagabi na nuong makauwi sila Ben at Eva, sabay silang nahiga sa kama at nagyakapan.

'Honey, kung dati ang laki ng question mark sa ulo ko kung saan ako nagmula gayon din ang malaking tanong kung saan ako maghahanap, ngayon after 54 years, masasabi ko ng kumpleto na ako.' sabay halik sa asawa.
'Honey, mabait ang Diyos, basta gawin lang naten ang tama at ang Diyos ang bahala.' saad ng asawa sabay yakap ng mahigpit.




This story is inspired by the greatest man I've ever known, for 54 years he blindly searched for his roots, not knowing where to start.
Armed with courage and hope, together with his wife's undying support and love, after 54 years, he finally found what he's been looking for.

Biyernes, Oktubre 14, 2011

FRIENDSTER (a father's search for a father) part 2

'Honey, kamusta biyahe? kumain ka na?' sabay halik ni Eva sa asawa na halatang halata ang pagkasabik, kahit na tig tatlong buwan lang ito nawawala dahil sa trabaho.
'Ok lang, oo merong meal sa eroplano, kamusta na kayo?' sabay tapik sa balikat sa bunsong anak na si Von.
'Ok lang po tay, eto naisahan na naman ako ni kuya.' naka ngiting sagod ni Von sa ama.
'Ma, meron na bang resulta yung pinahanap naten kay Lagring?' mabilis na tanong ni Ben sa asawa.
'Meron na, pero wala daw ganung tao dun.' mabilis na sambit ng asawa.

Pards, pinahanap na namen yung taong binanggit mo pero wala kaming nahanp, sigurado ka ba duon sa pangalan na binigay mo? pero at least nadadag-dagan naten ang mga friends naten, sana pag uwi mo dito e mag ka salo-salo tayo. 'push sent'. sabay kagat ni Ben sa kanyang mga labe.

'Hindi siguro yun yung mga hinahanap naten honey.' saad ni Ben sa kanyang asawa habang nanunuod sila ng tv sa kanilang kwarto.
'Kase diba tiga Laguna daw sila, pero yung alam kong roots ko e sa Cagayan, yun yung sabe ni Papa nuon e.' mabilis na pasunod ni Ben.
'Wag kang mag-alala Honey, mahahanap din naten sila, basta wag lang nateng kakalimutang magdasal.' sabay halik sa asawa.

'Kuya. meron pa bang mga litratong natatago ang daddy ni Alex?' tanong ni Roel sa nakakatandang kuyang si Rey sabay subo sa cake na panghimagas sa birthday ng huli.
'Ewan ko, pero ang alam ko si Kuya Roy, yung merong mga litratong yun.' Sumbat ng kuya sa pag usisa ng kapatid.
'Kase kuya, malakas yung kutob ko e, nag reply na sya na wala daw ganung pangalan duon sa kanila at hindi daw sya yung taong yun. Pero hindi ko mapaliwanag parang iba to sa mga dati kong pinagtanungan.' mabilis na sumbat ni Roel sa kuya.

'Hello kuya Roy, si Roel to, meron lang akong itatanong, kase nabanggit ni kuya Rey na baka meron ka daw mga litratong natatago ni Alex, yung kapatid natin kay Daddy?' tanong ni Roel sa panganay na kapatid.
'Roel? ay long distant ba ito? ay hindi ako tiyak pero papahanap ko sa ate mo, andito ako sa Mandaluyong, sa bahay na pinapagawa ni Rosey, gawa nga ng walang tatao.' sagot ni Roy kay Roel.
'O sya kuya sige, paki banggit mo nalang kay Ryan na balitaan ako pag meron kayong nahanap, meron kase akong nakita sa internet na pwedeng sya na ang kapatid naten, pero hindi pa sigurado, baka sa mga susunod na araw makikipag kita sila sa inyo, pero hindi pa ako sigurado, nabanggit ko kaseng merong mga larawan na baka makilala nila, o sya kuya sige papasok pa ako sa opisina, ingat kayo parate, kamusta nalang sa lahat.' pahuling bilin ni Roel sa kuya.
'O sya sige, basta babalitaan ka namen, ingat din kayo dyan, at ikamusta mo ako sa lahat.' sagot ng kuya.

Pagkababa ni Roy sa telepono ay bumalik sa kanya ang panahong syay asa 10 taong gulang palang, naabutan nyang nag aaway ang kanyang Daddy at Mommy, dahil sa isang sobreng galing sa ibang lugar.
'Akala ko ba hindi na kayo nagkikita o nag uusap?' galit na tanong ni Amelia sa asawa.
'Amy naman, kinakamusta ko lang yung bata, wala na akong balak o anuman.' mapagkumbabang sagot ni Alejandro sa asawa.
'dapat lang. ROY!!! halika nga!' sigaw ni Amy sa kanyang anak.
Hindi inaasahan ni Roy ang pagtawag sa kanya ng nanay, kaya naman itoy natumba sa kinalalagyan.
'Ano ba yan Roy.' gulat ng Nanay.
'Bakit po?' tanong ni Roy habang itoy tumatayo at paghimas sa tuhod sa sakit.
'Pumunta ka sa labas at sunugin mo ang sulat na to.' mabilis na utos ng kanyang ina.
'Opo.' matipid na sagot nito sabay kuha sa sobreng inaapod ng nanay.
Habang pinapunuod ni Roy na unti-unting nauupos ang sulat at sobreng inabot sa kanya ng nanay ay sya ring paglaki ng tanung kung ano ang ibig sabihin ng kanyang nasaksihan.

Ben, hindi ko alam kung bakit, pero iba ang ramdam ko sayo, kung mamarapatin mo, pwede ka bang makipagkita sa aking Kuya Roy para tingnan ang mga litrato na kanyang natatago.
Baka sakali lang. Ito pala yung address nya at cellphone number. Salamat ng marami. Godbless. Roel.

Roy Mano
09198762273
82 Torres st. Brgy. Addition Hills Mandaluyong city

'Aba, sobrang lapit lang nito dito, wala pang isang oras ang biyahe.' bulong ni Ben sa sarili.
'Honey, tingnan mo yung message saken ni Roel o, pinapupunta tyo duon sa kuya nya, para daw tingnan yung mga pictures na meron sila, baka sakali daw.' pahayag nito sa asawa.
'ikaw, gusto mo ba?' balik ng asawa.
'Pagiisipan ko pa, hindi ako sigurado, pero parang iba rin ang nararamdaman ko, ewan ko pa.' sagot nito.
'Ikaw bahala.' mabilis na balik ni Eva.

Itutuloy...